Sait Faik Abasıyanık Sözleri

“Birdenbire her şeyi hoşuma gitmişti.Ama ben onun birdenbire hoşuna gitmemiştim.Ağır ağır hoşuna gider miyim acaba?Buralarını düşünmedim.Düşünmedim,hemen o gece ona aşık oldum.”

“İnsanlar var,sevdiklerini almışlar şu saatte koyunlarına,dalmışlar iki kişilik rüyalarına.”

“Aşkın bir çok rengi vardır.Mavi,koyu mavi,kapalı mavi,açık mavi,deniz mavisi,havuz mavisi,okyanus mavisi,gökyüzü mavisi..Sen yeter ki iste!Hadi gülümse,bulutlar gitsin!”

“Seven insanlarda fiziki güzelliklerin deruni taraflarını gören gözler olurmuş.”

“Belki anlamak ikinizin de işine gelmiyor.”

“Şu uyku insanın sevgilisi gibi bir şey,gelmeyince sinirlendiriyor.”

“Uyku,bir düşman ordusu gibi;kendini bırakmaya gelmiyor.”

“İnsan olabilmek için erkek olmanın yeteceğini sanıp adanmıştı.”

“İçimde muhakkak bir yer paramparça olmuştu ki,ağlayamıyordum.”

“Bu koca şehir,ne kadar birbirine yabancı insanlarla dolu.”

“Bu şehir laubaliliğin,kötülüğün,ikiyüzlülüğün,kaynaştığı bir şehir.İyi insanları yok mu?Dolu.Ama nasıl çekilmişler,nasıl ürkmüşler,nasıl kapanmışlar bir yere.Neredeler?”

“-Haksızlık gördün mü?
-İnsanolur da haksızlık görmez olur mu?”

“İyi adam pişman olan adamdır.”


“Yalnızlık,dünyayı doldurmuş.Sevmek bir insanı sevmekle başlar her şey.Burda her şey bir insanı sevmekle bitiyor.”

“Kitaplar,bir zaman bana,insanları sevmek lazım geldiğini,insanları sevince tabiatın,tabiatı sevince dünyanın seçileceğini,oradan yaşama sevinci duyulacağını öğretmiştiler.”

“Kuşları boğdular,çimenleri söktüler,yollar çamur içinde kaldı.Dünya değişiyor dostlarım.Günün birinde gökyüzünde,güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz.Günün birinde yol kenarlarında,toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz.Bizim için değil ama,çocuklar sizin için kötü olacak.Biz kuşları ve mavilileri çok gördük,sizin için çok kötü olacak.Benden hikayesi.”

“Yazı yazmak için bana çiçek,kuş hürriyeti değil,içimdeki aşkın,deliliğin,oturmaz düşüncenin hürriyeti lazım.”

“Dünyada her şeyle alay edilir,ama şiirle asla!”

“İnsanoğlunun en büyük savaşı zalimliğe karşı açılmalı.”

“Edebî eserler,insanı yeni ve mesut,başka iyi ve güzel bir dünyaya götürmeye yardım etmiyorlarsa neye yarar?”



“Düşünür dururum.Şu dünyaya ne ettim?Şu dünyada ne gördüm?Neye geldim?Neden gidiyorum?Ne yaptım?”

“Sonra?Sonra?Herşeyin sonrasını düşünürsen en sonrası günün birinde son nefestir.”

“Ölümün karşısında,ne yapsak,muvaffak olmuş bir aktörden  farkımız olmayacak.O kadar,muvaffak olmuş bir aktör.”

“Ölüm var arkadaş,ölüm.Şu köşkün sahibi de ölecek.Şu horoz da.”


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir