Oğuz Atay Sözleri

“Sürekli başkalarının kötülüğünden söz ederek kendini iyi kılamazsın.”

“Ben iç dünyama dönüyorum.Orada hayal kırıklığına yer yok.”

“Ben seni görür görmez anlamıştım:bütün kaygısız görünüşünün altında,içine kapanık bir insan olduğunu.Bunu beğendim işte.”

“Hafiftim,güzeldim,rüya gibiydim;Bakmasını bilmedi.”

“Kendimle konuşurken bile onun hoşuna gitmeye çalışıyordum.”

“Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler,ağzına dolar insanin.Sussan;acıtır..Konuşsan;kanatır.”

“Beklenen geç geliyor;geldiği zaman da insan başka yerlerde oluyor.”

“Olur ya,belki bir gün tam senin gibi hissederim,senin heyecanların benim heyecanlarım olur:o zaman seni bütünüyle yaşarım,kim bilir?”

“Kıskançlık da bir kaybetme korkusudur.Kısmanmaya eğer;yeterince sevmiyordur.”

“İyi geçinmek,iki kişinin kusursuz olmasıyla değil,birbirlerinin kusurlarını hoş görmesiyle olur…”

“Benden kurtulamazsın.Ben,senin vicdan azabınım!”

“Yazık ki erkekler,şımardıkları zaman nerede durmaları gerektiğini çoğu zaman bilemezler.”

“Herkes zaaflarını gizleyerek yalnız güçlerini ortaya koyar.”

“Sen bir saksı çiçeğisin.Yapraklarını birbirine sürterek varlığını duyamazsın.Bir ormanda olmalıydın.Ölünceye kadar yerinden kımıldamayacağını bilen bir ağacın rahatlığını duymalıydın.”

“İnsan yalnız kaldığı zaman öyle şeyler düşünüyordu ki aşk bunların yanında küçük bir yer tutuyordu.Sevdaya zaman yoktu.”

“Biliyor musun olric?Artık yalnızlığı bile çok seviyorum,sırf onun eseri diye.”

“Beni bir gün unutacaksan,bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma,boş yere mağaramdan çıkarma beni.Alışkanlıklarımı,özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme  boşuna.”

“İki kadına adamak istiyorum hayatımı.Biri ‘erkeğim’ desin bana.Diğeri sadece ‘baba’.”

“Çok konuşuyorum kendimle bugünlerde.Ne yapayım?Başkalarının sohbetinden hoşlanmaz oldum.”

“Normal bir insan olmaya zorladılar,bana boş yere vakit kaybettirdiler.Olmayınca da anormal dediler.”

“İnsanın kendisi gibi olmak istemediği zamanlar da varmış.”

“En kötüsü,hayır demeyi öğrenemedim.Yemeğe kal dediler:kaldım.Oysa,kalınmaz.Onlar biraz israr ederler;sen biraz nazlanırsın.Sonunda kalkıp gidilir.Her söylenileni ciddiye almak yok mu,şu sözünün eri olmak yok mu;bitirdi,yıktı beni.”

“İnsanlar bozuk para gibidir.İki seçenek vardır.Yazı ya da tura.Bir yüzünü gösterirken bize diğer yüzünü zaman gösterecektir.

“Ne zaman hayata tutunmaya çalışsak,hep mahrem yerleri geldi elimize.”

“Hayatımın,başı ve sonu belliydi;hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım.”

“Keşke nedir Olric?Hatalarımız efendimiz.Çok mu hata yaptık?Keşke diyecek kadar efendimiz.”

“Korkuyoruz.Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz.İnsana olmaktan korkuyoruz.”

“Şu anda,sana güzel bir söz söyleyebilmek için,on bin kitap okumuş olmayı isterdim.”

“Beni hemen anlayamazsın,çünkü ben kitap değilim,çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz,yaşarken anlaşılmaya mecburum.”

“İki satır öğrendim diye herkesi cahil mi sanıyorsun?”

“Aptal gibi hissiz bir maske takarsan yüzüne,o zaman hep genç görünürsün.”

“Ne kadar süslenseler,bir yerden sırıtıyor zavallılıkları.”

“Başkalarının yaptıklarına silmeye çalıştım.Mürekkeple yazmışlar oysa.Ben kurşun kalem silgisiydim.Azaldığımla kaldım.”

“Yalnızlığı yaşayan insanların,kendi içlerinde başlayıp biten eğlenceleri vardır.”

“İnsanlara kaptırma kendini,durmadan konuşma,onlara uyma,insan bir makinedir,bir yerde bozulur.”

“Çok yükseğe çıkamam;bende yükseklik korkusu var.Kimseyi yarı yolda bırakamam;bende ‘alçaklık’ korkusu var.”

“Kimse düşünmesini bilmiyor,düşündüğünü sanıyor.”

“Bütün büyük adamların biyografileri yanlışlarla dolu.”

“Kendini çözemeyen kişi,kendi dışında hiç bir sorunu çözemez.”

“İnsan,daha büyük gerçekler peşinden koşmalıydı.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir