Didem Madak Sözleri

“Sağlam bir halatla çekiyorum acıları kendime doğru.”

“Bir süredir plastik vazolar gibi hiç kırılmıyorum.”

“Tehlikeli sayılmam artık.Kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum.”

“İnsanlar aradığında gelmezler,aramadığında keşke beni çağırsaydın derler.”

“Bir yığın insan tanıdım.Ama hep yalnızdım.”

“Güneşi özledim,sonra seni…Keşke gölgesine razı olan bir fesleğen olaydım.”

“Beklemek üzerine felsefe kitabıydık.”

“Bahar dallarının hatırına beni anla.”

“Birden içimde sevinçli bir gezegen keşfetmiştim.Muhtemelen hayat vardı.”

“Gerçeği anlamak onu bilmekten daha çok zaman alıyor.”

“Dokunsalardı dağılırdı iyi pişmiş kurabiyeler gibi kalbimiz.”

“Sokakta kuş oluşu bulmuş çocuk gibi ağladım.”

“İnanma pencerelere bayım,
Geceleri hepsi ayna oluyor.”

“Yıllardır kendini bulutlarda saklayan
İllegal bir yağmurum.
Bir yağsam pahalıya mal olacağım.”

“İçim ezildi geçen gün,geçen ay,hatta geçen yıl da biliyorsun.Sen yanımda olmadığından.”

“Acı denizlere doğru akıyorum…”

Ne tuhaf,
Ne tuhaf acıyla hiç konuşamamak.”

“Bazı yaralar yararlıdır buna inan,
Bazı yaraların ortasından küçücük bir el,
Sanki geçmişine çiçek uzatır,
Bazı yaralardan sızan kanla,
Tüm geleceğin yıkanır.”

“Yapıştıram da parçalarını hayatımın.Su sızdırıyordu çatlaklardan.”

“İçimde sanki hep aynı şarkıyı çalan bir laterna:Cancağızımız basma perdeme bir çiçek de sen olsaydın.”

“Renk ayarlarımı yapıyorum,acayip bilim kurguyum!”

“Kağıttan gemiler yaptım kalbimden
Ki hiçbiri karşıya ulaşmazdı.
Aşk diyorsunuz,
Limanı olanın aşkı olmaz ki bayım!”

“Tam on gün oldu,
Gamzelerden su içmiyor kuşlar.”

“Hayat inatla gamzelerini saklar.”

“İnsan çıtır ekmeği ısırdığında,
Kırıklar dolar kucağına.
İşte orası umudun tarlasıdır.
Ve orada başaklar ağırlaştığında,
Saysız ah dökülürdü toprağa.”

“Şiir şiir olalı böyle şiirsizlik görmemişti.”

“Pardon diyorum ayağıma bastığında dünya
Saçlarımın ucundan başlıyor artık kırılma
Kelimelerin tadına bakıyorum
Zehrinden korktuğum acı kelimeler yutuyorum yanlışlıkla.”

“Bir zamanlar kendimi
Bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım.
Kaç metredir benim yokluğum?
Benden daha çok var sanmıştım.
Benim yokluğumdan dünyaya
Bir elbise çıkar sanmıştım.
Dünyanın çıplaklığına bakmaya utanmadan
Sonunda ben de alıştım.
Ah…dedim sonra,
Ah!”

“Vasiyetimdir:Dalgınlığınıza gelmek istiyorum.Ve kaybolmak o dalgınlıkta.”

“Yeter ki sen beni
Hiç yazamayayacağım bir romanın kollarına atma.”

“Hayattan söz edilirdi
Zor denilirdi
Ve ardından susulurdu mutlaka.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir