Nazan Bekiroğlu sözleri ve alıntıları

”Kahramanı sen olsan da, hikâye benim…”

”…Geleceğim demedim, bekliyor mudur?…”

Kısmetin bol, çayın demli, kahven okkalı olsun. Bahtın, yolun, kalbin açık olsun.

Züleyha evli, Züleyha efendi.Âşıktı, hemde kölesine tutsaktı! Ne kadar ayıptı, ne kadar yasaktı! Dedikodular gelince Züleyha’nin kulağina dedi: Ateşe düşmeyen yanmayı nerden bilsin? Elini bıçak kesmeyen kanın rengini nasıl öğrensin?

“Yorgunsun. Anlatmaktan değil susmaktan. Yaşamaktan değil, yaşamamaktan. O kadar yorgunsun.”

“Rabbim, çok yorgunum. Bana bütün haberlerin yerini tutacak bir haber gönder. Üzerime bir iyilik ve güzellik kondur.”

Rabbim, dedi Adem, senden af dilemeye bildiğim kelimeler yetmiyor, bana yenilerini ver.

Benim bahtım da sizin bahtlarınız kadar şaşılası,baht defterlerine bakacaksak eger.Anladıgım şu ki baht;Onu yürüyenle anlamlı!

Ben çantamı hazır ettim, nasibi olan yoluma çıksın.

Ey Yusuf`un Tanrısı, dedi Züleyha.Hissediyorum kiBana Yusuf kadar yakınsınBana kalbim kadar yakınsınBana benim kadar yakınsın,yok, dedi Züleyha, bana benden daha yakınsın. Sen benim kalbimdesin. Yok yok, dedi Züleyha, Rabbim sen benim kalbimde değilsin, sen benim kalbimsin.

Nazan Bekiroğlu sözleri ve alıntıları

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir