Fernando Pessoa Sözleri

“Hayat,birisinin karmakarışık ettiği bir iptir…”

“İstemeden varım ve istemeden öleceğim.Olduğum şeyle olmadığım şey arasında,hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum.”

“Kuş,ayaklarını yere sağlam basarak havalanır.”

“Hissetmek ne renktir acaba?”

“O beni sevmek zorundadır.Ne de gerçekten beni seviyormuş gibi yapmak zorunda.”

“Sevilmeyi düşünmektir bizi tek yoran,telaşa düşürecek kadar yorar hem de.”

“Sevmekten âciziz,sevilmek gereken sözlerse daha söylemeden yorar bizi.”

“Çocuklar,hissettikleri gibi konuştukları için müthiş edebiyatçılar sayılırlar,hem ayrıca hissettikleri,başkalarının ne diyeceği hesaba katılarak hissedilenler cinsinden değildir.”

“Hayatta herkes gibi davranmak,kusurların en siyahıdır.”

“İnsan ıstırabına bir değer biçtiği an,onu gurur güneşiyle kuşatmış olur.”

“Gerçekten güçlü insan başkalarında enerji uyandırandır.”

“İnsan,okurken yaşamaya ara verir.”

“Hayallerimde her şeye ulaştım.”

“Görmek düşünmekten katbekat iyidir,okumak ise yazmaktan!”

“Hissettiklerimi yazıyorsam,hissetmenin ateşini azaltmak için başka çare olmadığından.”

“Bir insanın aklının biraz kıt olduğunu ,en iyi başkalarına zarar vermeden espiri yapamamasından anlarsınız.”

“Ruhum hayatımdan yoruldu!”

“Ruhum üşüyor,nasıl örtünürüm bilmiyorum.Ruh üşümesine ne cüppe ve ne palto.”

“Kalp düşünebilseydi,atmaktan vazgeçerdi.”

“Çok yalnızım,kalabalıklar tarafından kuşatılmışım.”

“Yalnız yaşayamıyorsan,doğuştan kölesin demektir.”

“Çünkü hüzün,hisleri olanların harcıdır.”

“Ne mutlu yaşamlarını kimseye emanet etmeyenlere.”

“Edebiyat,hayatı hiçe saymanın en uygun yoludur.”

“Bugünkü görüşüm böyle:Yarın sabah farklı olarak olacak,çünkü yarın sabah ben farklı olacağım.Yarın neyi savunacağım acaba?Bilmiyorum,bilmek için yarında olmam gerek.”

“Bir insan ne kadar yükseğe çıkarsa,ister istemez o kadar şeyden mahrum kalır.Zirvede bir tek ona yer vardır.”

“Hepimizi hırsla bir şeylerin peşinden koşarız,ama ya hırsımızı gideremeyip yoksullaşırız ya da giderliğimizi sanır,bu sefer de zengin deliler olup çıkarız.”

“Nasıl da yorucudur varlığımızın bir başkasının duygularıyla olan ilişkisinin esiri olduğunu hissetmek!”

“Birbirimize görmeden bakıyoruz.Birbirimizi dinliyor ve sadece içimizde kendimizi dışa vuran bir ses duyuyoruz.Diğerlerinin sözleri bizim işitme duyumuzun hataları,kavrama gücümüzün hataları,kavrama gücümüzün enkazlarıdır.Diger insanları sözleri üzerine bizim anlamlandırmalarımıza nasıl güvenip inanabiliyoruz?”

“Siyaset,nasıl yönetildiklerini anlamadan toplumları yönetme sanatıdır.”

“İnsanları yönetme sanatının temelinde iki ilke yatar:Onları baskı altında tutmak ve aldatmak…”

“Tanrım,kimin izleyicisiyim ben böyle?Kaç kişiyim?Ben kimdir?Kendimle ben arasındaki bu mesafe nedir?”

“Kendi kendisiyle savaşamayan insan başkalarıyla savaşır.Kendini daha iyiye götürmekten aciz olan biri reform  yapmaya kalkışır.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir